خطبه هفتم و من خطبة له عليه السّلام يذمّ فيها اتباع الشّيطان اتّخذوا الشّيطان لامرهم ملاكا ، و اتّخذهم له اشراكا ، فباض و فرّخ فى صدورهم ، و دبّ و درج فى حجورهم ، فنظر باعينهم ، و نطق بالسنتهم ، فركب بهم الزّلل ، و زيّن لهم الخطل ، فعل من قد شركه الشّيطان فى سلطانه ، و نطق بالباطل على لسانه ! « 1 » ترجمه خطبه‌اى از آن حضرت كه در آن پيروان شيطان را مذمّت مىكند : ( اين زشت سيرتان ) شيطان را ملاك و اساس كار خود قرار داده‌اند ، او نيز آنها را به عنوان دامهاى خويش ( يا شريكان خود ) برگزيد و به دنبال آن در سينه‌هاى آنها تخمگذارى كرد ، سپس آن را مبدّل به جوجه نمود . اين جوجه‌هاى شيطانى از درون سينه‌هاى آنان خارج شده ، در دامانشان حركت كرد و پرورش يافت ( و سرانجام كارشان به جايى رسيد كه ) شيطان با چشم آنها نگاه كرد و با زبانشان سخن گفت . آنها را بر مركب لغزشها سوار كرد و سخنان فاسد و هزل و باطل را در نظرشان زينت بخشيد ، و به

--> ( 1 ) در « مصادر نهج البلاغه » آمده است كه اين « خطبه » را « زمخشرى » در « ربيع الابرار » ( جلد 1 ، ورقهء 109 ) آورده است و « ابن اثير » در « النهاية » فى « غريب الحديث » ( جلد 2 ، صفحهء 50 ) بخشى از آن را ذكر كرده است .